วันที่ 19 พฤศจิกายน 2569 จากกรณี นายปิยบุตร แสงกนกกุล เลขาธิการคณะก้าวหน้า ออกมาโพสต์ข้อความแนะนำ สส.พรรคประชาชน ให้ปรับเปลี่ยนรูปแบบการสื่อสารทางการเมือง โดยขอให้ลด ละ เลิก การด่าทอหรือการแซะ พร้อมชี้ว่าการใช้สูตร 'กูดี-มึงเลว' ไม่สามารถขยายฐานเสียงออกไปได้ แต่ควรหันมาทำงานทางความคิดอย่างรอบคอบ เพื่อสร้างฉันทามติใหม่ให้กับสังคมแทนนั้น
ล่าสุด นางอมรัตน์ โชคปมิตต์กุล หรือเจี๊ยบ อดีตสส.บัญชีรายชื่อ พรรคก้าวไกล ได้โพสต์ข้อความถึงเรื่องนี้ว่า เห็นด้วยมาก ขอบคุณที่ อ.ปิยบุตร เขียนออกมา ดิฉันคิดเห็นตรงกันแต่ที่ผ่านมาทำได้แค่คิดในใจ เป็นความจริงแท้ที่วันนี้เราไม่อาจใช้การต่อสู้แบบเดิมที่เคยใช้สู้ในยุคเผด็จการทหารได้ เหตุผลสำคัญที่ทำให้ดิฉันไม่สนใจจะอยู่ในสภาเป็นสส.ต่อสมัยที่ 2 ทั้งที่ทางพรรคให้โอกาส ก็เพราะเหตุนี้
เพราะเข้าใจขีดความสามารถของตัวเองดี ว่าไม่มีศักยภาพที่เหมาะสมกับงานสภาภายหลังยุครัฐประหาร ยุคที่ได้รัฐบาลพลเรือนมาจากการเลือกตั้งแล้ว แรงขับเคลื่อนส่วนตัวจากการชิงชังรังเกียจการรัฐประหาร ส่งผลให้รูปแบบการต่อสู้ไปในแนวทางบ้าบิ่น กล้าสวนกลับทุกรูปแบบ ไม่กลัวคดี บางทีก็ถึงกับลืมตัวไม่กลัวตาย
หลังมีการเลือกตั้งจะไม่มีเวทีหรือที่ทางให้ต้องสู้ด้วยวิธีเดิม การถอยห่างออกมาเป็นแนวหลังช่วยสนับสนุนพรรคที่แข็งขันเป็ยเรื่องที่เหมาะทุกอย่าง เหมาะกับวัยด้วย ที่ทางในสภาควรเป็นของคนหนุ่มสาวที่เต็มไปด้วยพลังวังชาและไฟฝันที่ลุกโชน ผลพลอยได้ที่แอบคาดหวังลึก ๆ ก็คือ อาจจะเป็นตัวอย่างให้กับเพื่อนสส.คนอื่นด้วย ว่าเมื่อหมดประเด็นของตัวเองแล้ว ก็เปิดทางให้คนอื่นบ้าง อย่าไปติดยึดว่าจะต้องเป็นสส.ต่อไปไม่รู้จบ
ใช่เลย วิธีตาต่อตาฟันตาฟันอาจทำได้ง่ายในยุคนั้น ทำให้ได้รับการสนับสนุน และหาแนวร่วมเพิ่มขึ้นได้ง่าย เพราะดูมีความชอบธรรมกว่าที่จะทำในสมัยนี้
ยอมรับว่าพรรคประชาชนและสส.ชุดปัจจุบันเจอโจทย์ที่ยากกว่าสมัยที่รุ่นพี่เคยสู้กับเผด็จการประยุทธ์อีก เห็นใจในการทำงานหนักและส่งกำลังใจให้ตลอดเวลา
เพราะเส้นแบ่งฝ่ายมันเปลี่ยน ภาพมันไม่ใช่ขาวกับดำแล้ว แม้จะเป็นรัฐบาลพลเรือนซาตานที่มาจากการเลือกตั้งที่ฉ้อฉลก็ตามมันมีกลไกที่ซับซ้อนแยบยลกว่า สู้ยากกว่า จะหาแนวร่วมเพิ่มด้วยวิธีไหนอย่างไรเป็นงานหนักที่ต้องใช้การทุ่มเทมหาศาลจริง ๆ
ที่มา: แนวหน้า